My name is Peebody

Spaghettiwestern

De titel van deze column verwijst natuurlijk naar de beroemde Sergio Leone film 'My name is Nobody', maar anders dan deze film die de ultieme hommage is aan de spaghettiwestern, is dit stukje een eerbetoon, of in ieder geval een erkenning, aan mijn eveneens vrij avontuurlijke en opgedrongen wildplassen, waarbij soortgelijke openingsklanken en een soortgelijke muzikale omlijsting als van uit de film bekende muziek van Ennio Moricone, bepaald niet zouden misstaan.

Wildplassen

Onder de rook van mijn verlamming en het daardoor niet in staat zijn tot het ophouden van mijn plas, zie ik mij genoodzaakt om in de meest vreemde en eigenlijk ook maar ongehoorde situaties te 'wildplassen', bovendien ook nog eens zonder dat de omgeving-van-dat-moment ook maar enigszins op de hoogte is van hetgeen mij overkomt. Vandaar ook dat ik mij (vrij) schaamteloos kán, maar toch ook weer móét overgeven aan een dergelijk gebeuren. Overigens kan ik gewoon in mijn rolstoel blijven zitten en wordt een en ander opgevangen in een zak die vastgemaakt is aan mijn been en die op gezette tijden thuis geleegd wordt in het toilet. Ik moet louter mijn rolstoel 'omlaag kiepen' en mij even in stilte overgeven aan het gebeuren.

In de bioscoop en in het restaurant

In de bioscoop, tijdens de reclame vóór aanvang van de hoofdfilm, als mijn begeleidster zich nog even snel naar het toilet begeeft, en temidden van het bioscooppubliek dat zich verkneukelt aan hetgeen er komen gaat, daar geef ik mij nog even over aan een dergelijke, min of meer spontane plas. Of op een zonnig terras van een Turks restaurant in Amsterdam-west, temidden van de hulpvaardige obers en waterpijprokende medebezoekers, dringt zich dit nog even aan mij op vóórdat de hoofdmaaltijd bezorgd wordt.

Ikea en Westerpark

En in Ikea op de afdeling keukenspullen is een medeklant getuige van het gebeuren. Maar eigenlijk getuige waarvan? En in het Westerpark tussen de zonaanbidders gebeuren vreemde dingen. Maar wat precies? Op deze en soortgelijke locaties bleek het voor mij onmogelijk mij nog even in te houden, waarvan akte. Tijdens een gesprekje met een mevrouw toen ik net een winkel uitkwam of zomaar midden op straat. Er moet gebeuren wat er moet gebeuren. Zeer kunstzinnig project of gewoon gezeik?