Ledigheid

Vegeteren

IMG_0826-225x300 Ledigheid

Achter de geraniums

Alleen maar vegeteren lijkt me zoiets als een bom leggen onder je eigen bestaan. Of het spelen van Russische roulette. Wat heel wat pijnlijker kan uitpakken dan een Russische salade. Zo zag ik lang geleden eens de film 'The Deer Hunter', waarin iemand zijn hersens naar buiten schiet tijdens voornoemd spelletje. Verkeerd gegokt. Nieuwe ronde, verkeken kansen. Sindsdien pas ik wel op voor Russische roulette-achtige bezigheden. En ik beschouw me nu zelfs als conservatief, met een enigszins gekke inslag, dat wel. Ik ging daarvóór, en overigens ook daarna nog, af en toe behoorlijk op mijn bek, bijvoorbeeld zoals toen ik in een opwelling één keer meedeed aan een spelletje balletje-balletje op de Amsterdamse Nieuwendijk. Nooit meer. Of een 'Perzisch' tapijt kocht aan de deur - al was dat nog in mijn studententijd in Utrecht. Dat doe ik ook nooit meer. Ik heb dus wel behoorlijk wat leergeld betaald in de loop der tijd. Maar ik vind mezelf nu inmiddels aardig slim, zo is het dan ook wel weer.

Speelveld
Maar wat ik nou eigenlijk zeggen wil is dat als je alleen maar vegeteert, je je speelveld te klein maakt. Als je je alleen maar druk hoeft te maken over je lichamelijke gezondheid dan kun je op dat gebied ook de nodige problemen verwachten. Hoeveel mensen overlijden er ook niet kort nadat zij mogen gaan 'genieten' van een welverdiend pensioen na een leven lang hard buffelen? Zo'n situatie wil ik natuurlijk voorkomen. Dus lijkt het me slim om te zorgen dat het nooit tot louter nietsdoen komt. Van het doel áfspelen, zoals ze bij Ajax zullen zeggen, voel je wel? Hoewel dat misschien ook al teveel respect voor de tegenstander impliceert. Teveel angst voor de langzaam naderende dood.

Moreel
Ons moreel lijkt immers afhankelijk van productie, zo is mij allereerst geleerd, maar dat heb ik ook om me heen gezien. En productie lijkt me nogal verbonden met, of gekoppeld aan werk. Maar hoe zit dat nou als je, zoals ik, geen werk meer hebt of kunt hebben? Heb je dan automatisch geen productie meer, en dus ook geen moreel? Enkele overwegingen die ik heb met betrekking hiermee.

Afkickcentrum
In het afkickcentrum waar ik vroeger jarenlang werkte met behoud van uitkering, en waar ik dus verder ook niets verdiende, maar waar ik wél enorm produceerde, en lange dagen maakte, had ik doorgaans een goed moreel. Dit werd uiteindelijk door de gemeente getorpedeerd. Ordnung muss sein. Ogenschijnlijk hadden ze liever een bataljon gehoorzame uitkeringstrekkers dan diezelfde mensen met een hoog moreel (en, ik zou zeggen, navenante ongehoorzaamheid).

Artis
Ik heb later een poos, een paar jaar, als uitzendkracht in Artis in de beveiliging gewerkt. Daar was een opvallend laag moreel onder het personeel van mijn afdeling. Waarschijnlijk is dit eigen aan beveiligingswerk, veelal preventief optreden of niet optreden, en ook wel niets doen - het woord 'preventie' zegt het eigenlijk al. 'Wat doe je?', 'ik werk in de preventie'??? Ik heb daar toen tijdens werktijd ook mijn klaverjassen afgestoft, en ik heb, voor mijn en haar lol, mij ook wel door de bewakingshond laten 'opsporen' nadat ik mij in het aquariumgebouw had verstopt. Voor onze broodnodige commotie en reuring.

Boef
Totdat er op een dag eens een boef een munttelefoon kraakte op het perceel. Kort daarna werden wij opgeroepen en we volgden de boef bijna tot aan het Centraal Station! Ik heb nog nooit zo'n hoog moreel bij ons, de beveiligers gezien. Eindelijk actie (en productie). Ik heb, om dit zo te houden, toen nog overwogen om mijn baas te vragen een boef te sponsoren om elke maand een telefoon in Artis te kraken, opdat wij deze konden achtervolgen en/of aanhouden. Zoals de waakhonden in Artis scherp gehouden werden door maandelijks met ze te trainen, waarbij ze o.a. de hondentrainer in een beschermend pak 'aanvielen'. Iets soortgelijks, maar dan een aangepast programma voor ons beveiligers. Dit had dan moeten leiden tot actie en productie, en waarschijnlijk tot een hoog moreel. Maar dit is er nooit van gekomen - toch een beetje een te buitenaards idee waarschijnlijk, en ook nog het aanzetten tot een misdaad, ofschoon dit wél aardig out of the box was! Maar verder toch een onhaalbare kaart. En het zou waarschijnlijk ook tot verdwijning van allerlei klachten leiden die er nu meestal wél waren. En mogelijk tot een oplossing van het hoge ziekteverzuim. Ik herinner me nu in ieder geval nog dat ik er vooral weg wilde vanwege de klaagcultuur. Daar had ik geen zin in. Dus dan maar weer op naar het volgende avontuur!

Vertaling
Hoewel niet langer werkzaam of in ieder geval geen personeelslid meer bij mijn laatste werkgever, vertaal ik momenteel in alle rust en vrijwillig een boekje voor hun, dat zij na voltooiing van mijn vertaling gaan uitgeven. Ik vind dit leuk om te doen, en ik denk ook dat het bijdraagt aan mijn moreel (ik ben trots om allereerst te snappen wat er in het Engels staat en ook om dit vervolgens in begrijpelijk en gangbaar Nederlands aan lezers te communiceren). Hoewel ik er niet erg hard aan werk, een paar uur per week, werk ik wél grondig en vind ik het ook belangrijk dit te blijven doen. Ik kan nu wél rustig een half uur nadenken over een betere bewoording van een vertaalde zin, zonder dat andere bezigheden of projecten mijn aandacht vragen.

Crowd-funding
Geïnspireerd door anderen, ben ik inmiddels een project gestart om de haalbaarheid van een stichting te onderzoeken, en deze én een gehandicapten camper door middel van crowd-funding in het leven te roepen, opdat gehandicapten niet eindeloos meer passende accommodatie hoeven zoeken onderweg of op de plaats van bestemming, maar dat zij dan deze camper kunnen huren en verder klaar zijn. Het idee is mede afkomstig van enkele verzorgsters van mij en het lijkt aan een vraag te voldoen (in elk geval bij mij), of dit algemener is (er zijn al verschillende positieve reacties) gaat nog verder onderzocht worden. Dit project houdt mij van de straat alhoewel het doel natuurlijk is zo'n gehandicapten camper op de weg te krijgen. Werkverkeer?