Gezichtspunten

Conservatief

IMG_0877-225x300 Gezichtspunten

T Rex: geen wilde dingen

Ik rijd over het algemeen vrij 'conservatief' met mijn rolstoel: geen wilde dingen, is mijn devies. Ik heb het tot nu toe ook nog niet aangedurfd om ergens heen te vliegen. Al dat geregel, en krijg ik dan ter plaatse überhaupt wel de spullen die ik nodig heb? Zo kijk ik ertegenaan. Anderen hebben hierop een heel ander, veel avontuurlijker, gezichtspunt. Ik mijd eveneens de grachtengordel met zijn stijle bruggen, met zijn smalle, hobbelige straatjes en zijn drukke verkeer. Ik ben vooral als de dood voor overhellen naar links of rechts, en dat gebeurt nogal eens bij die vrij ouderwetse grachtenbruggen in Amsterdam, vaak extra doorgezakt door het frequente verkeer.

Verzorgster
Maar vandaag ging ik voor het eerst op stap met een vrij nieuwe verzorgster. Dat betekende een nieuw gezichtspunt, wat kon leiden tot nieuwe dingen ondernemen en tot allerlei onverwachte zaken van dien. Oftewel reuring. Tenminste, zo gaat dat als ik het een interessant gezichtspunt vind, en de verzorgster voldoende ondernemend is en het niet alleen maar van mij laat afhangen. En dat was nu ook het geval.

Adequaat voorspellen
Ze had allereerst verrassend weinig problemen mij 'reisklaar' te maken. Ik dacht dat de film waar we naartoe zouden gaan in het Eye-museum was. We reden dus verkeerd en waren te laat voor de film in de Hallen, waar hij echt was. Lezen met mijn neus. Ik had niet haar hele email gelezen maar ik 'wist' al halverwege dat deze in het Eye-museum was. Zij vertelde mij later dat de kortste weg naar de Brakke Grond - vanaf de Hallen waar we toen inmiddels waren koffiedrinken - dwars door de stad was. Over de Kinkerstraat en de Elandsgracht, de negen straatjes in. En dan hup, het Centrum in. En zij vertelde mij ook dat de bruggen onderweg niet te stijl voor mij zouden zijn. Daar ik mij door deze nieuwe begeleiding toch al vrij avontuurlijk voelde en haar advies ook maar wat graag wilde aannemen, deed ik dus wat ze voorstelde, alhoewel ik mij normaliter afvraag of 'normale' mensen het verkeer wel door een gehandicapte bril kunnen lezen en adequaat voorspellen.

Schijterig
Maar dit tochtje bleek toch eigenlijk echt wel zo probleemloos te zijn als zij had voorspeld. Het was dus een route die ik al jaren - sinds de aanvang van mijn gehandicapte staat nu bijna zes jaar geleden - onterecht vermeden had, over die inderdaad niet al te ronde bruggen en door die smalle straatjes - allemaal soepel en snel. Ik realiseerde me weer eens wat voor schijterd ik eigenlijk was, maar toch ook weer niet (ik had me immers zonder noemenswaardig gepiep tot het ongewone tochtje laten overhalen). Ik noem mezelf dus liever conservatief. Temeer omdat dat in het geheel niet strookt met andere - avontuurlijkere - kanten van mijn persoonlijkheid.

Brakke Grond
Aangekomen bij de Brakke Grond wilden we wat lezingen meepikken van het Sonic Acts Festival. En daar zaten we dus even later, in een zaal tussen jonge mensen - vooral studenten zo te zien. Genoeg reuring en genoeg te zien, in deze ongewone ambiance.

Eerste spreker
Het viel me op dat de eerste spreker - hoewel juist uitgenodigd om hier op dit festival te komen spreken - er alles aan leek te doen om door niemand begrepen te kunnen worden: ik was in het geheel niet geboeid door wat hij te vertellen had - ik begreep hem nauwelijks - er werden geen belangrijke gegevens opgehelderd of gedefinieerd en hij doorspekte zijn lezing voortdurend met heel deftige woorden, die volgens mij door niemand begrepen konden worden. Volgens mij niet het ideale gezichtspunt voor een spreker.

Communicatie
Ik maak er al jaren de gewoonte van zorgvuldig en grondig veel Engelse woorden op te helderen in goede woordenboeken, en denk zodoende dat mijn Engels over het algemeen toch best wel wel boven-modaal is, maar van deze toespraak kon ik echt totaal geen chocola bakken. En ik vermoedde dat dat eveneens voor de meeste mensen in de zaal wel zou gelden. Ik heb in de loop der jaren ook veel moeite gedaan om de verschillende aspecten of onderdelen van wat samen communicatie vormt, te begrijpen en te oefenen. Volgens mij is het van wezenlijk belang dat een spreker écht en op zijn gemak aanwezig is voor zijn publiek, en dat hij eveneens de bedoeling heeft dat de luisteraar ontvángt wat hij bedoelt. Noem dat voor het gemak maar stage presence. En verder moet hij ook ervoor zorgen dat hij begrepen kán worden. Het was immers een openbaar festival en ik heb niks over kwalificaties vernomen, dus elke boerenlul moest het kunnen volgen, lijkt me.

Fotografe
Al die zonder twijfel diepzinnige wijsheden werden nu dus jammerlijk verspild doordat hij deze niet kon overbrengen. Alhoewel het ook weer zo was dat niemand daar verder iets over zei. Is iedereen soms bang om een sukkel te lijken? Of kan ik soms niet meer mee met de huidige ontwikkelingen? Hij lulde mij vooral in coma. Dus bleef ik wakker door de fotografe maar eens wat nader te bestuderen. Niettemin was het interessant om dit een keer mee te maken en een beetje te analyseren waar het nou mis gaat volgens mij. Maar aan de andere kant, maken we allemaal vast ook wel mee dat onzinnige domheden heel goed overgebracht worden...