Schransen

Papegaaien
Ik ben vrij dol op ze, en zorg dan meestal ook dat er een bakje zonnebloempitten of een zaadbol hangt. Dol op wie of wat, zou u zich nu zeer terecht af kunnen vragen. Nou, op wilde papegaaien op mijn balkon natuurlijk. Ofschoon ik wel heb moeten leren leven met hun abominabele tafelmanieren, die ik nu maar voor lief moet nemen, en waar de honden zelfs helemaal geen brood van lusten.

Voedselverwerking
Geheel in overeenstemming met mijn eigen voedselverwerking eigenlijk. Daar moet je namelijk ook niet mee uit eten gaan. Dat zou ik je uit eerste hand toch ten zeerste afraden. Of je moet voorbereid zijn op het nodige spektakel. Ik vind elke dag nog Unidentified Lost Objects in mijn bed, vermist geraakt tijdens de lunch van mijn middagrust. Rond of kort na het middaguur heb ik het wel even gehad met mijn ‘drukke’ leven en breng dan meestal een uurtje door in bed en – misschien nog belangrijker – in een andere houding.

Troep
Het ‘hebben’ van papegaaien op het balkon brengt dus wel met zich mee dat daar zo’n beetje elke dag geveegd moet worden. Vanwege de troep die ze er ongegeneerd op dumpen, of die ze naar beneden donderen. Wat dan weer ander ongedierte aantrekt.

Duiven
Zoals duiven. Ik ben waarschijnlijk de eerste veganees – vlees en zuivel mijdende inwoner van Veganetië – met een semi-doodswens voor duiven. Zodra ik maar buiten wordt losgelaten, stuif ik hier in mijn rolstoel bezield op af en ga er zelfs doodleuk een blokje voor om. Ik heb er wel nog geen overreden – ik heb ze tot nog toe alleen maar de stuipen op het lijf gejaagd – maar dat verhoogt alleen maar de lol. Wanneer ik ze weer eens van het balkon gejaagd wil hebben, moet ik de verzorgster-van-de-dag meestal een zetje geven – een ‘peptalk’ – over haar eigen weerstand heen; zij hebben hierin over het algemeen een meer live and let live houding dan ik. Ik ben op dit gebied blijkbaar wat intoleranter (verder vind ik mijzelf wel meevallen, nee, zelfs voorbeeldig ten opzichte van allerlei uitwassen). Ik meen het verwijt van ‘waarom zíj wel, en ik niet’ te zien in de verder nogal vrij lege en dommige blik van de duiven. Ze doen me een beetje denken aan George Bush. Een zelfde soort beteutering.

Free lunch
Ik maak me overigens geen enkele illusie over de motivatie van de papegaaien om hier te komen eten. Deze kan kort worden samengevat in de volgende woorden: free lunch. Ongegeneerd schransen. Deze motivatie hebben zij volgens mij gemeen met zo’n 10 miljoen Nederlanders (waaronder ikzelf), en dat zou dus wel begrepen moeten worden. Mijn hogere (en niet al te realistische) ambitie met de beesten is deze dusdanig tam te maken of aan ons te laten wennen dat ze zich ook naar binnen durven te wagen. Wij zijn inmiddels zover dat wij op het balkon getolereerd worden terwijl zij zich ondertussen schuin boven ons tegoed doen aan de uitgestalde etenswaar. Maar ik ben wel bang dat wij vooral of uitsluitend getolereerd worden vanwége die uitgestalde etenswaar, en dat ik verder even realistisch voor hun ben als Donald Trump (over schransen gesproken!) in onze beleving is voor de naoorlogse politieke van de VS. Daar zullen waarschijnlijk ook geen dikke boeken over geschreven worden.

Van der Laan
Nu we het toch over politiek hebben – ik zag van de week een eerder opgenomen interview met de – toen ik het zag – net overleden Eberhard van der Laan. Geïnterviewd door zijn vrouw – tot zijn eigen grote verrassing. Zij stelde hem op een gegeven moment de vraag of hij een einde zag voor sociaal-democratische partijen, hetgeen hij beaamde. Hij zei dat de jeugd vandaag de dag niets meer had met de sociaal-democratische politiek – dit had geen enkele betekenis meer voor ze. Dit terwijl ze uit zichzelf wél een grotere vanzelfsprekendheid zouden voelen om met anderen te delen. Dat vond ik een interessante en mooie gedachte. Tekenen van een zich ontwikkelende en veranderende cultuur? Daar kunnen Donald en mijn papegaaien nog wat van leren…

Ed was in zijn jonge jaren directeur van een afkickcentrum, deed verschillende andere dingen, en was uiteindelijk uitvoerend directeur van een succesvol voedingssupplementen bedrijf, totdat hij in 2011 getroffen werd door een herseninfarct en gediagnosticeerd werd met een locked-in syndroom. Sindsdien is hij herstellende, revalideert veelal, houdt zich onledig met dit blog, en hield zich daarnaast de eerste jaren bezig met de vertaling van enkele boeken over een bepaalde natuurlijke aanpak van kanker, ontwikkeld door een Britse groep wetenschappers.
Posts created 138

2 thoughts on “Schransen

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Related Posts

Begin typing your search term above and press enter to search. Press ESC to cancel.

Back To Top