Echte vrienden

Ik wou het vandaag met u maar eens hebben over echte vrienden. Ik zie meerdere aanleidingen hiervoor. Allereerst begrijp ik ik dat een aantal lotgenoten (met Niet Aangeboren Hersenletsel) vele van wat zij meenden dat hun echte vrienden waren zijn verloren na bijvoorbeeld hun hersenbloeding of ander NAH. Ikzelf heb hier natuurlijk een theorietje over (zoals bijna altijd wel het geval is). Ditmaal tweeledig. Of beter (?) nog, ik heb hier twee theorietjes over. Ik denk allereerst dat datgene waar iemand geen realiteit op heeft, datgene wat niet reëel is voor hem of haar, dat ie dat dan niet kent, of dat dat dan simpelweg niet bestaat voor hem of haar, of dat ie dan niet ziet, of zich hier niet bewust van is, of noem maar op. In concreto betekent dit dat ik (om het maar over mezelf te hebben) dus minder of niet zou bestaan voor mensen die weinig realiteit hebben op een hersenbloeding of een post-hersenbloeding bestaan, waardoor ik steeds meer in de vergetelheid terechtkom (als ware het een soort UWV uitkering: ‘ik heb mijn vergetelheid nog niet ontvangen deze maand’).

Dood

Mijn tweede theorie vind ik romantischer maar is ook een beetje ingewikkelder, die stelt namelijk dat net zoals de dood door hetgeen er gebeurd is onmiskenbaar haar intrede in míjn leven heeft gedaan, dat zulks eigenlijk ook gebeurt met die vrienden hun dood, door mij te kennen. Ik sleur hún dood dus als het ware meedogenloos hún leven binnen, door mij, mijn aandoening, kwetsbaarheid en dood te kennen. Dat is natuurlijk niet leuk en er volgt derhalve een terugtrekkende beweging. Begrijpt u wel? Vergezocht? Zeer wel mogelijk.

Maduro

Een andere aanleiding was wat ik las over Maduro – de geflipte dictator (zijn er ook mentaal gezonde dictators?) in Venezuela. Die heeft zelfs nu nog ‘échte vrienden’. Allereerst zijn er de generaals die hij dan ook wel riant betaalt (voor hun steun). Dan is er ook nog de nimmer aflatende vriendschap van Poetin (krijgt nog 20 miljard dollar van Maduro), Xi Jinping van China (krijgt nog 60 miljard dollar van Maduro), Erdogan (dictators onder mekaar die samen keihard gaan voor de wereldvrede) en Iran (dat ziet de vijandige invloedssferen en imperialistische problemen al beginnen op een ander continent). Ik zou dus zeggen niet echt een collectie om trots op te zijn. Maar ja, Venezuela heeft veel olie, en nu dus ook veel schulden die verband houden met die olie. Ik zou Maduro dan ook geen olieboer maar een oliehoer willen noemen. Wellicht kan hiervoor een prijs in het leven geroepen worden, voor het vrijelijk hoereren in het belang van… Dan kan er een heuse Maduro (trofee) uitgereikt worden (een politiek alternatief voor de Oscar), stemmig begeleid door de klanken van Hennie Vrienten en Herman Brood’s ‘Als je wint’. Want dan heb je immers echte vrienden.

Ed was in zijn jonge jaren directeur van een afkickcentrum, deed verschillende andere dingen, en was uiteindelijk uitvoerend directeur van een succesvol voedingssupplementen bedrijf, totdat hij in 2011 getroffen werd door een herseninfarct en gediagnosticeerd werd met een locked-in syndroom. Sindsdien is hij herstellende, revalideert veelal, houdt zich onledig met dit blog, en hield zich daarnaast de eerste jaren bezig met de vertaling van enkele boeken over een bepaalde natuurlijke aanpak van kanker, ontwikkeld door een Britse groep wetenschappers.
Posts created 138

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Related Posts

Begin typing your search term above and press enter to search. Press ESC to cancel.

Back To Top