Braafste jongetje van de klas

Ik zou het vandaag met u eens willen hebben over het braafste jongetje van de klas. Erdogan werpt zich namelijk als zodanig op, zoals u waarschijnlijk wel heeft gezien of gelezen. Saoedi-Arabië moet zich gedragen. Erdogan als terechtwijzend vingertje.

Verborgen agenda

Als Erdogan zichzelf als het braafste jongetje van de klas – als het geweten van de Westerse wereld (wilt u hier even dramatisch bij kijken en mag ik wat trompetgeschal) – naar voren probeert te schuiven, dan weet je bijna zeker dat er iets achter zit. Een – dit keer niet eens zo – verborgen agenda. Nieuwsuur onthulde van de week dat hij nog een politiek appeltje te schillen had met Saoedi-Arabië. Ik meen me te herinneren dat het hem uiteindelijk over olie gaat. En Trump over bestelde wapens. Poen dus. Vandaar.

Monddood

Dus kwam die vermoorde journalist (die openheid propageerde in Saoedi-Arabië, en persvrijheid, en een ander geluid) Erdogan goed van pas. Hoewel hij zélf ook zijn eigen media met strakke hand redigeert en feitelijk dus zijn hele eigen land (Turkije) monddood heeft gemaakt. En hij heeft daar persoonlijk ook gezorgd voor een ander – saaier – geluid, namelijk dat van het geïnstitutionaliseerde hielenlikken. Weet u hoe dat klinkt? Daar hoor je hem dan nu wijselijk niets over piepen. Behalve ‘Gülen, Gülen’.

Speelkwartier

Ik was nooit het braafste jongetje uit de klas. Integendeel, ik deed juist mijn best om níet het braafste jongetje uit de klas te zijn. Toen de meisjes in mijn tweede klas van onze lagere school zich na het speelkwartier eens bij de juffrouw beklaagden dat alle jongens hun onder de rok hadden gekeken, behalve Eddy (dat was ik dus), vloog het schaamrood mij naar de kaken van de zuiverheid van ziel die mij onterecht werd toegedicht. En dat is zo vervolgens mijn hele leven doorgegaan.

Zwaargewichten

Meestal kostte het mij overigens weinig moeite om niet het braafste jongetje van de klas te zijn, alhoewel ik toch absoluut geen slechte inborst heb. Maar ja, van alles willen proberen hè? Dat heeft er uiteindelijk wel mede toe geleid dat ik nooit terecht ben gekomen in de categorie van politieke ‘zwaargewichten’ waaronder een Erdogan of een Trump die momenteel met veel slap gelul een zweempje van de ethische Harrie proberen op te houden. Die nu met veel moeite proberen nu wél het braafste jongetje van de klas te zijn. Tsss, wat houden sommige mensen er rare ambities op na. Met dat vingertje van Erdogan moet je in elk geval geen gat in een dijk trachten te dichten, snapt u wel? Dat vingertje is namelijk zélf van veel getuige geweest dat het daglicht niet kan verdragen. En die moet nu dus niet de vinger Gods gaan spelen. Het is eerder een vinger om nerveus mee te trommelen. Zo van, hoe lang gaat dit nog door, voordat ze me de vinger geven. De middelvinger, begrijpt u wel?

Ed was in zijn jonge jaren directeur van een afkickcentrum, deed verschillende andere dingen, en was uiteindelijk uitvoerend directeur van een succesvol voedingssupplementen bedrijf, totdat hij in 2011 getroffen werd door een herseninfarct en gediagnosticeerd werd met een locked-in syndroom. Sindsdien is hij herstellende, revalideert veelal, houdt zich onledig met dit blog, en houdt zich daarnaast tot op heden bezig met de vertaling van enkele boeken over een bepaalde natuurlijke aanpak van kanker, ontwikkeld door een Britse groep wetenschappers.
Posts created 114

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Related Posts

Begin typing your search term above and press enter to search. Press ESC to cancel.

Back To Top