Liefde en zo

Liefde

Ik dacht even na over de liefde. Daar heb ik tegenwoordig dus de tijd voor. Nou én? Moet er gewerkt worden dan? In ieder geval vind ik het vrij interessant om te constateren dat hoewel ik nu geen enkele rol meer speel op dit gebied, míjn ‘eisen’ evengoed alleen maar zijn toegenomen. Grootheidswaanzin? Da’s goed mogelijk. Hoe het ook zij, het is toch een beetje raar hè, en eerder precies het tegenovergestelde van wat je zou verwachten, nietwaar? Maar misschien zorg ik er zó (en daarvóór waarschijnlijk eigenlijk ook al toen ik met mijn beroerte in een rolstoel belandde) uiteindelijk toch zélf voor dat ik dit niet kan hebben, dat dit geen rol meer van betekenis in mijn leven speelt. Wie anders dan mijzelf zou ik hier op aan moeten spreken?

Eisenpakket

Maar goed, mijn ‘eisenpakket’ wil ik u dus niet onthouden. Niet vanwege het ‘wie weet’ of ‘je weet maar nooit’ aspect, maar allereerst omdat het vrij vermakelijke lectuur kan opleveren. Het gaat immers om de liefde, een ‘hot’ onderwerp, en u kunt ondertussen ook nog even een blik op de madeliefjes in de tuin van de buurman werpen (waarbij ik in dit geval de buurman ben). Dus mijn ‘eisenpakket’ dan maar: allereerst moet ik enigszins midscheeps – frontaal – esthetisch getroffen worden door de fysiek van de dame in kwestie. Of simpel (en toch ook weer ingewikkeld) gezegd: ik moet haar mooi vinden. Dat is dus een kwestie van smaak, die kortom verder nogal persoonsgebonden is, heb ik inmiddels wel begrepen. Schoonheid kent blijkbaar vele gedaanten. Maar los daarvan moet zij ook geestelijk nog eens van behoorlijk goede huize komen. Ik bedoel, ik ben absoluut niet geïnteresseerd in een ‘daar moet je mee leren leven’ houding, of ‘zó ben ik nou eenmaal’, wat iemand me onlangs op de mouw trachtte te spelden. Daar trappen we dus niet in (let op het koninklijk meervoud…). Of andere soortgelijke opritten naar een serieus fatalisme en een verzwaard gemoed, een soort van ‘kijk mij het nou eens moeilijk hebben’. Dat staat voor mij bijna garant voor een heel aards en voorspelbaar, twaalf-in-een-dozijn bestaan. Dat vind ik enorm saai, en een echte afknapper als het om interesse gaat. Dergelijke zaken doen iemand volgens mij ook naar ‘Boer zoekt Koe’ kijken. Daarin gebeurt tenminste nog iets (??) in, in tegenstelling tot je eigen leven.

Strijdvaardig

Als iets je niet bevalt, ook al is het in jezelf, dan pak je het aan, of je herkent het op zijn minst als zodanig. Graag een beetje bewust en strijdvaardig en zeker geen slachtoffer, of te serieus. De ‘ik ben het er niet mee eens’ houding in wat verder ogenschijnlijk een voldongen feit lijkt, heb ik hoog in het vaandel staan.

Richtlijnen

Ik realiseerde me ook dat ik bovenstaande richtlijnen vroeger – vóór mijn hersenbloeding – zelf nogal eens heb overtreden. Dat er in mijn ogen hetzij lichamelijk óf geestelijk eigenlijk iets mis was met de dame in kwestie. Oftewel ik vond haar te dit of dat. Zegt verder niks over haar – hoewel ik ook weer geen enorme zeikerd ben – ik wil alleen maar zeggen dat ik daardoor eigenlijk überhaupt al geen verhouding met de betreffende juffrouw had moeten beginnen. Maar ja, jeuk tussen de benen, hè? Gaf uiteindelijk toch wel eens de doorslag. Of ik daarin alleen sta weet ik niet. Ik hoorde vanochtend over iemand die beweerde uit politieke overwegingen niet monogaam te willen zijn. Wat bij mij toch de vraag deed rijzen in hoeverre die zogenaamd politieke overwegingen hem door zijn jongeheer werden ingefluisterd.

Excuses

Maar ja, verder over mezelf dan maar. Bij mij speelde dat ook wel. Triest maar waar. Alsnog mijn welgemeende excuses dames. Zou me nu niet meer gebeuren. Nee, hè, hè! Nu laat ik me in ieder geval minder of zelfs niet meer leiden door mijn driften. Nee, hè, hè! Mijn min of meer gedwongen celibataire staat heeft er overigens onder andere wel toe geleid dat ik goede en speciale vriendschappen met vrouwen heb aangeknoopt. Die soms ook verder gaan of specialer zijn dan de ‘partner van’ vriendschappen die ik gekend heb. Zo’n vriendschap kan zich tegenwoordig wat meer ontwikkelen, omdat er nu geen stokje voor gestoken wordt, of hier een plafond in wordt aangebracht door lichamelijke belangen en driften, Het wordt alleen enigszins glad ijs als ik én goed op kan schieten met het meisje in kwestie én haar ook nog eens erg aantrekkelijk vind. Verliefdheid ligt dan op de loer. Met alle toestanden vandien. Terwijl het tegenwoordig toch wel mijn voorkeur heeft om hele goede vrienden te zijn, zonder daarin nog de beperking te voelen van ‘dat lichamelijke’ van haar of mij. Maar gelukkig (?) komt het zelden meer voor dat ik verliefd ben. Hoewel de slachtpartijen die kunnen volgen ouderwets vertrouwd aanvoelen. En mooie vriendschappen zijn ook alweer meedogenloos vernietigd geworden. Klinkt heel menselijk, niet?

Ed was in zijn jonge jaren directeur van een afkickcentrum, deed verschillende andere dingen, en was uiteindelijk uitvoerend directeur van een succesvol voedingssupplementen bedrijf, totdat hij in 2011 getroffen werd door een herseninfarct en gediagnosticeerd werd met een locked-in syndroom. Sindsdien is hij herstellende, revalideert veelal, houdt zich onledig met dit blog, en houdt zich daarnaast tot op heden bezig met de vertaling van enkele boeken over een bepaalde natuurlijke aanpak van kanker, ontwikkeld door een Britse groep wetenschappers.
Posts created 114

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Related Posts

Begin typing your search term above and press enter to search. Press ESC to cancel.

Back To Top