Bierfiets in Haarlemmerstraat

Op de bierfiets

Bierfiets in Haarlemmerstraat
Bierfiets in Haarlemmerstraat

Het was mooi weer. Dus gingen we er op uit. Achter langs het IJ via de Houtmankade, de Van Diemenstraat, de Westerdokstraat en de De Ruijterkade in de richting van het Centraal Station, om vervolgens de Piet Heinkade op te gaan in de richting van onze eindbestemming in Oost.

Bierdrinker

Tijdens dit tochtje van een half uur (op rolstoel snelheid – of anders een kwartiertje fietsen) kwam ik maar liefst zo’n twintig (!) bierfietsen tegen. Ik zie er de afgelopen maanden meer dan ooit, but this beats all, dit had ik nog nooit meegemaakt. Het merendeel van de bierfietsen was nog leeg en en onbezet, en het personeel bereidde zich ogenschijnlijk voor op een topdag (het was immers zaterdag). Het zal vast nog te vroeg zijn geweest voor de gemiddelde Britse bierdrinker (het was zo ongeveer 11 uur ‘s ochtends). Die ligt dan nog bij te komen van zijn avondje stappen op de Wallen, en zijn roes uit te slapen. Maar wat een geniale en educatieve vondst van ons hoofdstedelijk promotieteam! Na een dagje rondhangen en hasj roken in de coffeeshops – die in de Haarlemmerstraat draaien ogenschijnlijk prima, zie ik in het voorbijrollen – en ‘s avonds stappen en zuipen op de Wallen, kun je de volgende dag je kater wegdrinken op de bierfiets. Ik ben benieuwd hoeveel Rijksmuseumtoeristen je achteraf nog kunnen vertellen dat de Nachtwacht door Rembrandt is geschilderd. Zo beneveld als ze zijn. Hij is dan al geruime tijd verworden tot Rembrendt.

Ingreep

Zo’n weekendje Amsterdam lijkt me inmiddels wel een hele operatie. En dan bedoel ik een ingreep, en wel een onder volledige narcose. Ik neem aan dat het promotieteam ook topoverleg heeft gehad met artsen uit het AMC, uit het Amsterdams Medisch Centrum? En dat ze toen tot deze briljante troika hebben besloten? Ik vond ze – toen ik aan de bierfietsen voorbijreed – eerlijk gezegd de esthetische uitstraling hebben van een pak suiker. Of nee, eerder nog van een velletje gebruikt wc papier. Mag ik dat even kwijt? Het irriteerde me zelfs merkte ik, deze ernstige vorm van horizonvervuiling. De bierfietsen en de Amsterdamse bestuurders die ondertussen onbereikbaar anoniem, een beetje stiekem en trots op de achtergrond bezig zijn mijn stad te vergallen. In plaats van dat deze toeristen geleerd wordt dat je op de stoep behoort te lopen en dat het fietspad voor andere-, en mobiele weggebruikers is. Dat zal wel niet goed zijn voor de populariteit van onze hoofdstad bij De Horde, die al geruime tijd als een bende apen onze stad aan het overnemen is…

Behagen

Ik heb een klacht ingediend, maar u begrijpt wél dat ik daar niet al te veel fiducie in heb? Na een jaar nóg niets gehoord. Zo worden klachten blijkbaar afgehandeld, door ze gewoon straal te negeren. Alles voor een beetje geld, en wij gaan hier in Amsterdam niet alleen maar naar de haaien. Wij gaan naar de hoeren! Letterlijk – liefst allemaal naar de Wallen – maar ook in de zin dat Amsterdam eveneens subiet (dat woord heb ik geleerd van een toerist uit Brussel) haar benen spreidt om daar waar het maar enigszins mogelijk is deze toeristenstroom vooral maar te behagen. Alles voor de Almachtige Euro.

Koldermodel

Want Amsterdam is al lang op de eerste plaats geen stad meer om in te wonen maar inmiddels is ze toch echt verworden tot een goedkoop business model, een lucratief concept. Een pretpark met de opbrengst waarvan men alles wat deze stad nodig heeft gemakkelijk kan financieren. En daarvoor mag je jezelf blijkbaar best een beetje verlagen. En doe jij dus nou es effe niet zo elitair. Ja maar, op de valreep zou ik hier toch nog even een passende naam voor willen ventileren: niet het poldermodel maar het koldermodel, dat ik zou willen definiëren als de bestuursvorm waarbij patriciërs of zelfs ordinaire marketeers denken uit te maken wat voor jou als inwoner van die stad goed voor je is. En ik heb wel nog een tip: ik zou graag willen zien dat er in toekomstige reclamefilmpjes ter promotie van onze stad gebruik gaat worden van het refrein van In The Navy van de Village People   en waarin we dan samen op de bierfiets deze alternatieve tekst ten gehore brengen:
Op de bierfiets (samen door de stad)
Op de bierfiets (lekker ladderzat)
Op de bierfiets (Jezus, wat een lol)
Op de bierfiets (op de bierfiets)…

Ed was in zijn jonge jaren directeur van een afkickcentrum, deed verschillende andere dingen, en was uiteindelijk uitvoerend directeur van een succesvol voedingssupplementen bedrijf, totdat hij in 2011 getroffen werd door een herseninfarct en gediagnosticeerd werd met een locked-in syndroom. Sindsdien is hij herstellende, revalideert veelal, houdt zich onledig met dit blog, en hield zich daarnaast de eerste jaren bezig met de vertaling van enkele boeken over een bepaalde natuurlijke aanpak van kanker, ontwikkeld door een Britse groep wetenschappers.
Posts created 138

2 thoughts on “Op de bierfiets

  1. Soms gaan mijn gedachten vlugger dan mijn woorden en sla ik dus wel eens een zin over. Zie je ze raar kijken!
    Jouw kronkels herken ik, heerlijk!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Related Posts

Begin typing your search term above and press enter to search. Press ESC to cancel.

Back To Top