Koffie met Melania

Ik stel me voor dat Melania Trump de New York Times op de door haar interieurontwerpster Tham Kannalikham bedachte koffietafel in het Witte Huis ziet liggen (die mag ze natuurlijk niet lezen, omdat die zich immers specialiseert in Fake News). Maar om de krant zelfs tot en met de koppen op de voorpagina te negeren – dat is haar nog nooit gelukt – hoewel Donald hier wel heel duidelijk over was geweest. Hoewel ze erg haar best doet om die niet te bekijken – dat wil hij immers niet – valt haar oog tóch weer op zo’n verdraaide kop, en ze leest dat haar man opnieuw (?) dikke vriendjes is met de NRA – de National Rifle Association – oftewel met de nationale John Wayne fanclub.

Stiekem

Stiekem en met kloppend hart, maar toch ook wel een tikkie trots op zichzelf vanwege haar gedurfde ongehoorzaamheid, neemt Melania snel het hele artikel door tijdens haar kopje koffie, ze heeft gelukkig één van die weinige momenten alleen, waarin ze even met rust wordt gelaten door het beveiligingspersoneel dat haar over het algemeen geen moment uit het oog laat. Met kloppend hart, want Donald is licht ontvlambaar en zijn toorn enorm, en nu slechts een paar deuren weg. Zijn instructies waren ook nog wel zo specifiek. En ze weet onderhand ook wel wat er gebeurt als het niet gaat zoals híj wil.

Buitenechtelijke

Voor dat ze het weet (nee logisch, haha) heeft hij weer een buitenechtelijke affaire. Met de een of andere rondborstige del. En als het dan eindelijk weer uitkomt (niet door hemzelf natuurlijk, maar door die Fake News-types, die het wat dat betreft toch meestal wel bij het rechte eind hadden), had ze het er volgens hem natuurlijk zélf weer naar gemaakt. Volgens hém dan – maar Donald kon daarin ook best wel overtuigend zijn. Maar wel heel gemakkelijk voor hemzelf. Hij modelleerde de werkelijkheid zoals hij die wilde hebben; een gezichtspunt heeft namelijk over het algemeen gewoon een prijs. En hij de dollars om die prijs te betalen. Dan had jij dát maar niet moeten doen, was het dan, ter rechtvaardiging van zíjn misstap. En ‘dát’ kon dan van alles zijn.

Apprentice

Met zijn ministers ging het net zo gemakkelijk. Als ze even niet deden wat hij wilde, en dan vlogen ze er subiet en met bosjes weer uit. Dat was een variant van dezelfde meedogenloze Donald die zo goed had leren kennen van dat reality tv programma the Apprentice. Dat ‘you’re fired!’ ging hem toen ook al zo gemakkelijk af.

Koffie

Maar nu eerst toch nog maar een kopje koffie, want het nieuws heeft haar toch wel een beetje van haar stuk gebracht. Ze had na die schietpartij op die school in Florida nog wel zó meegevoeld met die moeders, ze had zich hun pijn zó goed voor kunnen stellen. Zij wil haar zoon Barron ook altijd beschermen tegen de grote mensenwereld en die mafketels met hun automatische geweren. In 2016, toen er nog persvrijheid heerste en zij nog wél alles mocht lezen, had zij een verslag gezien van een CNN rapport (dezelfde CNN die nu door Donald beschuldigd wordt van Fake News, maar vooruit) waarin in 2014 gesteld werd dat er voor elke Amerikaan die op eigen of vreemde bodem gedood werd door terrorisme, er 1049 Amerikanen waren die door geweren op eigen bodem werden gedood. Door mafketels die aan wapens hadden komen door dat verdraaide tweede Amendement. Dat was haar altijd bijgebleven.

Barron

Zij heeft toch wel altijd de hoop gehad dat haar Barron dit soort toestanden niet zou hoeven meemaken. Wat ze zo verwarrend vond was wat Donald nu écht wilde: échte veiligheid voor hún Barron of toch maar gewoon vriendjes blijven met de NRA? Hij had veel geld van hun gekregen, was hij daarmee gekocht? Haar Donald? Hij had toch zélf alle geld van de wereld. Was dat nog niet genoeg? Ze begreep maar niets van politiek en evenmin van de waarde van wat hij haar jaren geleden ‘s nachts had toegefluisterd in bed. Over hun gezinnetje. Was dát nu zelfs niet meer heilig? Hoewel zij met al hun geld natuurlijk wel een school konden uitkiezen waar zoiets absoluut  niet zou kunnen gebeuren. Maar wie zou daar uiteindelijk wél voor kiezen? Niemand toch natuurlijk. Ze voelde inmiddels dat de liefde onder druk kwam te staan. Dit was immers geen zuivere koffie.

Ed was in zijn jonge jaren directeur van een afkickcentrum, deed verschillende andere dingen, en was uiteindelijk uitvoerend directeur van een succesvol voedingssupplementen bedrijf, totdat hij in 2011 getroffen werd door een herseninfarct en gediagnosticeerd werd met een locked-in syndroom. Sindsdien is hij herstellende, revalideert veelal, houdt zich onledig met dit blog, en hield zich daarnaast de eerste jaren bezig met de vertaling van enkele boeken over een bepaalde natuurlijke aanpak van kanker, ontwikkeld door een Britse groep wetenschappers.
Posts created 138

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Related Posts

Begin typing your search term above and press enter to search. Press ESC to cancel.

Back To Top