Fred Astaire

De rattijger (7)

Fred Astaire
Fred Astaire

Zoals u inmiddels wel begrepen heeft, golden en gelden er voor de rattijger blijkbaar héél andere wetten van ruimte en tijd dan voor u en mij. In ‘De rattijger in Amerika’ las u hoe hij ‘s avonds met de veerboot vanaf hier naar New York vertrok, om hier de volgende ochtend (!) toch weer zo fris als een hoentje aan te meren. Dat strookt helemaal niet met ons klassieke model van het ruimte-tijd continuüm. Dit alles maakte de rattijger nog ongrijpbaarder dan hij toch al was door zijn gedrongen bouw van een rat, in combinatie met de atletische en eeuwenoude genetica van een tijger. Zo kon het zo zijn dat hij binnenshuis niet te harden was vanwege zijn fragiele, wendbare ratten-bouw, aangevuld met de kracht, bravoure en killersmentaliteit van de tijger. Zou u het risico durven nemen? Ondanks zijn 30 cm was hij voor niets of niemand bang. Maar de wetten van ruimte en tijd die wél voor hem golden, maakten deze rattijger tot een veel gevoeliger wezen dan ik u op grond van zijn meer morbide uitingsvormen zou kunnen doen geloven. Het was namelijk zó dat bepaalde gedeelten van ons verleden – die gedeelten die werkelijker waren en in de geschiedenisboeken bewaard waren doordat we ze zo intens beleefd hadden – een meer solide voetafdruk hadden achtergelaten op de al maar voortschrijdende tijd, dan de rustigere, meer voortkabbelende stukken. In concreto betekende dit bijvoorbeeld dat Wereldoorlog Twee in met name Europa of Azië, of The Jazz Era in Amerika nog steeds toegankelijke gebieden in ruimte en tijd waren voor onze rattijger. Die ruimtes, in díé tijd (ook al was dit inmiddels verleden tijd) waren als kamers die hij nog steeds kon betreden en ook weer verlaten. De grootste culturele prestaties wereldwijd, en helaas ook onze diepste mondiale wonden, stonden hem nog steeds ter beschikking – waarschijnlijk als een vreemd gevolg van het kruisen van een rat met een tijger, wat eigenlijk op de eerste plaats toch al godsonmogelijk is. Is het dan vreemd, dit in aanmerking nemende, dat al onze waarheden aan het wankelen gebracht worden? Maar dit had wél geleid tot een enorme uitbreiding van gezichtspunten van onze rattijger, en zijn ruige moordenaarsmentaliteit was in hoge mate verzacht door de met name grote culturele gebeurtenissen die hadden plaatsgevonden in de loop der menselijke geschiedenis. Nee sterker nog, hij was de mens zelfs gaan begríjpen hierdoor: deze dingen hadden ervoor gezorgd dat hij én op de eerste plaats veel milder was geworden, maar bovendien dat allerlei buitenissige effecten zich van hem hadden meester gemaakt die hem steeds minder tijger en steeds meer mens hadden doen worden. Eén van de dingen die hem erg beïnvloed hadden was de ‘kamer’ Jazz en Musicals, die het begin van de twintigste eeuw bestreek in Amerika. De zeldzame keren dat hij binnenshuis werd losgelaten sprong hij meestal onverwijld op de boekenkast. Daar gaf hij dan een Fred Astaire imitatie ten beste. Deze man – die hij zeer bewonderde – had hij uitvoerig bestudeerd, en zijn danspassen geoefend. Op zijn achterste poten paradeerde – nee dribbelde en danste – hij dan bovenop de boekenkast, compleet met platte hoed en stok. U kunt zich wel voorstellen dat dit tijger-vreemde gedrag leidde tot grote ontzetting bij zijn (gelukkig) zeldzame publiek (behalve bij mij). Alles waarin zij geloofden en alles waarin zij in de loop van hun leven een onwankelbaar vertrouwen hadden gesteld, werd nu met wat gehuppel bovenop een boekenkast in één klap weggevaagd. Of, zoals Frank Zappa het al verwoordde: jazz is not dead, it just smells funny. Maar dit alles draagt natuurlijk wel bij aan de mythische kwaliteiten die wij, al dan niet terecht, toedichten aan onze rattijger. Maar daarover later meer.

Ed was in zijn jonge jaren directeur van een afkickcentrum, deed verschillende andere dingen, en was uiteindelijk uitvoerend directeur van een succesvol voedingssupplementen bedrijf, totdat hij in 2011 getroffen werd door een herseninfarct en gediagnosticeerd werd met een locked-in syndroom. Sindsdien is hij herstellende, revalideert veelal, houdt zich onledig met dit blog, en hield zich daarnaast de eerste jaren bezig met de vertaling van enkele boeken over een bepaalde natuurlijke aanpak van kanker, ontwikkeld door een Britse groep wetenschappers.
Posts created 138

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Related Posts

Begin typing your search term above and press enter to search. Press ESC to cancel.

Back To Top