Uitgestorven: Helpdesk

De bereikbaarheid van Microsoft is blijkbaar onderhevig aan een ernstige vorm van autisme. Contactgestoord gedrag is er in elk geval verheven tot handelsmerk. Dat vond ik vandaag weer eens uit. Mijn laptop kon niet opstarten omdat mijn wachtwoord niet langer functioneerde. Hoewel mij dit al behoorlijk ergerde, heb ik toen maar een nieuw wachtwoord aangemaakt, in de hoop dat ik het probleem daarmee zou oplossen. Dat was al niet eenvoudig, want je moet dat nieuwe wachtwoord dan ook weer kunnen onthouden. En het moet bovendien ook nog eens aan allerlei criteria voldoen, die je opgelegd worden. En je moet dus uiteindelijk iets kiezen wat daar aan voldoet én waar je wél weer op kunt komen als je je het moet herinneren. En wat dat betreft wordt ik zo langzamerhand toch enigszins Parkinsonniaans.

Adressenboekje
Opschrijven dan maar? Ja, maar dat is verre van veilig. En voor die veiligheid hebben we nu juist een wachtwoord. En dat wil je dan niet te grabbel hebben staan in een notitieboekje. En waar zou je dat trouwens in moeten noteren? In zo’n oud en aftands adressenboekje? Veilig hoor. Is daar überhaupt al eens goed over nagedacht, opdat we wel de bomen blijven zien in het digitale bos?

Weigerde
Maar wat gebeurde er toen bovendien? Mijn laptop weigerde op te starten met het nieuwe wachtwoord. Zes keer geprobeerd of zo. Ik weigerde toen om dan domweg maar weer een nieuw wachtwoord aan te maken, steeds verder af van iets dat ik me makkelijk zou kunnen herinneren. Dat was namelijk het ‘slimme idee’ dat me werd aangereikt middels de Microsoft ideeënbus. Maar mijn boosheid bereikte inmiddels wél het kookpunt, wat bij mij trouwens al snel het geval is in dit soort zaken.

Persoon
Dus ben ik maar gaan zoeken naar een mogelijk levend wezen binnen dat bedrijf, dat ik mogelijk ook nog zou kunnen mailen – ik praat nauwelijks, en dan ook nog niet erg verstaanbaar – voor ter zake kundig advies. Dát kennen ze er echter niet. Een helpdesk met mensen aan de lijn, aan de chat of aan de email? Ben je besodemieterd. Mensen schijnen niet meer van deze tijd te zijn in een helpdesk. Ik moest dus heel ver zoeken. Maar onder ‘contact opnemen’ – wat mij een oplossing leek te bieden uit deze misére – kreeg ik uiteindelijk, na een veelbelovend en verkeerdebenerig begin, geen mailadres van een menselijk persoon die me zou kunnen helpen te pakken, maar wéér het vrij domme, mechanische, en herhaalde advies, dan maar een nieuw wachtwoord aan te maken. Hallo, contact?! Dat wachtwoord veranderen had ik dus net een paar keer gedaan, en dat verdomde ik nog eens doen.

Strateeg
Ik weet niet wat voor ‘briljant’ strateeg bij Microsoft ooit het plan heeft bedacht om niet meer met zijn klanten te communiceren. Misschien dat hij daartoe geïnspireerd werd door de muur van stilte die er was opgebouwd tussen hem en zijn vrouw of zoiets, waarmee hij inmiddels ook louter op papier – middels briefjes – op de ijskast van gedachten placht te wisselen. Of het was zijn idee om zo personeelskosten te besparen? Weg met die vervelende en dure helpdesks. En voor zulke, en andere soortgelijk onzalige plannen krijgt hij dan naar schatting een jaarsalaris van een miljoen op zijn bankrekening gestort. Ben je helemaal van de … besnuffeld, vraag ik me dan af.

Communicatie
In het bedrijf waar ik voor het laatst werkzaam was, probeerden we juist, met behoorlijk wat inspanning, de drempel naar onze klanten toe zo laag mogelijk te maken, om zodoende de communicatie te optimaliseren. Microsoft en Apple – en dit geldt trouwens voor wel meer Amerikaanse bedrijven – hebben die drempel geheel weggewerkt, en de communicatie daarmee helaas ook: hun klanten moeten de problemen die ze hebben met hún producten zélf maar oplossen, met allerlei fora op internet bijvoorbeeld. En dan maar hopen dat een andere persoon met hetzelfde probleem inmiddels een goede oplossing hiervoor heeft gevonden.

Kip of ei
Ik ben ervan overtuigd dat Microsoft en andere wijsneuzen bovenstaand publiekelijk gekanker in het algemeen zouden kunnen voorkomen door een makkelijk bereikbare helpdesk te hebben die bestaat uit echte menselijke wezens, zodat er iemand naar mijn ongerief zou kunnen luisteren of dit zou kunnen lezen, en dit vervolgens ook sappig zou kunnen bevestigen, opdat dit ongerief op die manier uit de weg geruimd kan worden, en zodat ik mij vervolgens kan bezighouden met het wérkelijke probleem dat mij al deze ellende veroorzaakt. Maar nu kan ik alle ongerief – mijn ei – nergens kwijt. En wat was er eerder, Microsoft, de kip of het ei?

Ed was in zijn jonge jaren directeur van een afkickcentrum, deed verschillende andere dingen, en was uiteindelijk uitvoerend directeur van een succesvol voedingssupplementen bedrijf, totdat hij in 2011 getroffen werd door een herseninfarct en gediagnosticeerd werd met een locked-in syndroom. Sindsdien is hij herstellende, revalideert veelal, houdt zich onledig met dit blog, en hield zich daarnaast de eerste jaren bezig met de vertaling van enkele boeken over een bepaalde natuurlijke aanpak van kanker, ontwikkeld door een Britse groep wetenschappers.
Posts created 138

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Related Posts

Begin typing your search term above and press enter to search. Press ESC to cancel.

Back To Top