Bal gehakt

Amerikaans e-book
Ik heb sinds enige maanden een Amerikaans e-book met veganistische recepten. Zo langzamerhand begin ik hieruit een beetje te koken nadat ik dit eerst enige tijd heb moeten lezen, ophelderen, bestuderen, en kortom wennen aan de recepten die in dit kookboek aan bod komen, ook al door het Amerikaanse kookjargon met dito eigenaardigheden, die enigszins wringen met de maaltijdbereiding hier in de polder. Dit kookboek roept bij mij de indruk op gemaakt en geschreven te zijn in een laboratorium, en wel door de rigoreuze aanpak ervan: ik meen namelijk dat de recepten pas hun definitieve vorm kregen nadat ze eerst uitvoerig zijn getest (lees: herhaald) en wel totdat men hiermee een identiek resultaat wist te behalen in de proefkeuken. Terwijl ondertussen allerlei alternatieve ingrediënten aan bod kwamen en hun kans kregen en dit uiteindelijk pas leidde tot de definitieve receptuur.

Scheikundedoos
Een vrij biochemische aanpak, die mij doet denken aan mijn geëxperimenteer met de scheikundedoos vroeger thuis, en die op verschillende plekken in ons huis haar (brand- of zuur)sporen heeft achtergelaten, wat mede daarom ook mijn moeder tot wanhoop dreef. En mijn prullenbak tot vuur en vlam. Ze heeft zonder twijfel opgelucht ademgehaald toen ik Atheneum alfa koos.

Geïmiteerd
Ik vind het grappig dat in de verschillende recepten uit dit e-book die ik probeerde (chili, pasta met vleesloze meatballs en veganistische kippensoep) en waarin gehakt of kip werd geïmiteerd, de vergelijking met het werkelijke ding moeiteloos kon worden doorstaan. Dit leek dan namelijk zó erg op gehakt of kip dat het mij de gedachte ontlokte ‘zoiets kun je écht wel aan Amerikanen overlaten’. Ze zijn dermate weg van gehakt en kip dat zelfs hun namaak nog exact smaakt als gehakt en kip.

Esthetische motieven
Kentucky Fried Chicken zit hun daar aan de overkant als het ware in de genen en weet dan zelfs door te dringen tot in hun veganistische kookboeken. Ik zag gisteren Pulp Fiction weer eens opnieuw en het viel me op hoe de mensen daarin obsessief bezig zijn met vleesburgers. Het zál en móét naar gehakt of kip smaken. Blijkbaar zelfs ondanks het veganisme. Ik begrijp trouwens dat ik hier een enigszins dubbele moraal aan de dag leg: waarom ben ik überhaupt veganistisch terwijl ik tegelijkertijd wél kippensoep wil eten, en moet die veganistische kippensoep dan ook nog eens naar échte kip smaken?
‘Uit esthetische motieven misschien?’
Dat klinkt wel als een heel slap argument, vindt u ook niet?
‘Maar misschien is het toch wel zoiets als een hele degelijke coverband die zélf geen goeie eigen nummers heeft’.
En trouwens u dan met uw legbatterijkip – smaakt dat nog naar echte kip? En bovendien, kippensoep heeft natuurlijk toch haar eigen charme, nietwaar?

Digitaal
Laat trouwens een kookboek nou net hét boek zijn dat ik juist wél op papier wil hebben. Bummer! Eten heeft voor mij niets digitaals dus dat moet voor mij eigenlijk ook niet uit een e-boek komen. Andere dingen juist wel. Mijn iPad staat er vol van. Maar met koken wil ik de gerechten juist als het ware aan kunnen raken en ruiken, dwars door het papier heen. Een kookboek is over het algemeen ook vrij groot en dan kan ik de pagina’s meestal nog wel zonder veel problemen kan omslaan. Maar mijn beroerte heeft mijn leven toch verder wel behoorlijk gedigitaliseerd. Zo’n gewoon kookboek moet dan liefst ook nog voorzien zijn van mooie foto’s. Maar ja, zoals gezegd, de tijden zijn veranderd hè? Het is sowieso veel digitaler geworden, Facebook, smartphone, zelfs met eten bestellen. Bent u ook al van de thuisbezorgd.nl? Een echte legbatterijkip op de brommer?

Boekje
Meer lezen? Ik heb een ‘analoog’ boekje uitgegeven met columns, die zelfs op papier uitstekend nog te verteren zijn, ook al gaan ze niet over koken. Het is vooralsnog alleen direct te bestellen, door 12,50 over te maken op rekening NL69 INGB 0657432865, t.n.v. CB Rouweler. Graag onder vermelding van het adres waar het boekje naartoe gestuurd moet worden. Dan wordt het u toegestuurd…

Ed was in zijn jonge jaren directeur van een afkickcentrum, deed verschillende andere dingen, en was uiteindelijk uitvoerend directeur van een succesvol voedingssupplementen bedrijf, totdat hij in 2011 getroffen werd door een herseninfarct en gediagnosticeerd werd met een locked-in syndroom. Sindsdien is hij herstellende, revalideert veelal, houdt zich onledig met dit blog, en hield zich daarnaast de eerste jaren bezig met de vertaling van enkele boeken over een bepaalde natuurlijke aanpak van kanker, ontwikkeld door een Britse groep wetenschappers.
Posts created 138

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Related Posts

Begin typing your search term above and press enter to search. Press ESC to cancel.

Back To Top