Zoet en minder zoet

Aardbeientaart
De verzorgster gebaarde nog even ‘Bedankt voor de lekkere taart’, of zoiets, van de andere kant van het raam toen ze wegging. Even daarvoor hadden wij mijn laatste creatie – een aardbeientaart – gekeurd.
Hoewel ‘míjn laatste creatie’…  Ik ben wellicht de eerste chef die absoluut zijn eigen handen schoon houdt en die van een ander gebruikt. Die alleen maar orders geeft en afwas genereert. En die dat dan niet zelf hoeft af te wassen. Ik zie mijn verzorgsters nóg moeilijk kijken wanneer ik zeg: ‘Zet dat maar even opzij in een schaaltje’.
Het zoveelste…
Maar ik zie dit wel als een van de voordelen van mijn verlamde staat.

Taartclubje
Op de dinsdagochtend hebben wij nog steeds een soort van taart clubje, zelfs nu één van de oorspronkelijke drie deelnemers – ook een verzorgster – is afgehaakt doordat ze hier stopte met werken. Dat wij twee overgeblevenen hiermee toch zijn doorgegaan, heeft volgens mij alles te maken met de ‘groeistuip’ waar wij als jong veganisten in terechtgekomen zijn.

Raw Vegan Caramel Cheesecake
Na een eerste treurniswekkende en vrij traumatiserende Tofu Cheesecake ervaring, ontdek ik de afgelopen tijd namelijk dat veganistisch gebak eigenlijk lekkerder is dan het originele spul, en sindsdien probeer ik van alles uit. Inspiratie te over. Traditioneel gebak appelleert toch vooral vrij leeghoofdig aan onze zwakte voor zoet. En nu komen er tenminste echt lekkere, gezonde, voedzame en redelijk suikervrije creaties op tafel. Ik voel me inmiddels ook behoorlijk als een patissier buiten dienst, ook al vanwege de looks van mijn taarten; fotogeniek en zó uit de taartenwinkel weggelopen. Onlangs, met Kerst, hadden we bezoek, en werd er ook een veelgeroemde MonChoutaart meegebracht. Ik had een Raw Vegan Caramel Cheesecake gebakken, die de concurrentiestrijd met de ‘gewone’ taart glansrijk wist te doorstaan.

Minder zoet
Minder zoet (of eigenlijk helemaal niet, maar je moet je verhaal immers een beetje opbouwen, nietwaar?) was mijn poging eerder deze week geraspte vegan parmezaanse kaas te maken. Uit verschillende noten, gist en olijven. Een Amerikaans kookboek was eerder uiteindelijk hierop uitgekomen na veel en herhalend experimenteren. Ze gingen blijkbaar niet over één nacht ijs, en dat gaf mij vertrouwen. Redelijk fijn malen dat spul en dan de oven in. Het resultaat was verbluffend – net echt. Beter dan die kant-en-klaar bagger die ik in het begin één keer had geprobeerd. En waarvan ik direct was genezen. Pasta lonkt nu natuurlijk weer, als gevolg hiervan. Gelijk een lasagna gesmeed. Ook wil ik mijn vroegere favoriete pastas en ovengerechten weer maken, maar dan met nep parmezaan.

Nog minder zoet
Nog minder zoet bleken wat documentaires op Netflix te zijn die ik de afgelopen dagen bekeken heb. Over voedsel en wat er aan stonk. In de documentaires die ik zag – over de productie van knoflook, kippen en melk – bleken zich aardig wat drama’s schuil te houden. Grote spelers die hun macht misbruiken door politici om te kopen, en die kleinere spelers – boeren, kleinere importeurs – klein houden door ze meedogenloos met elkaar te laten concurreren of door vuil spel. Zodat deze amper voort kunnen bestaan, ondanks hun harde werken. En ondertussen frauderen grote spelers voor honderden miljoenen. Het algemene beeld van hoe grote economieën kleine economieën klein houden. De graai economie blijft immens populair, voor zover ik kan zien. Ik ben blij dat ik hier niks meer mee te maken heb, of steeds minder. Het goede nieuws wil ik u echter niet onthouden: kleine boeren die duurzaam produceren raken steeds meer in zwang in Amerika, een trend die zelfs met redelijke argusogen gevolgd wordt door, zeg maar, de legbatterij industrie. Het volk wil het anders!

Ronduit bitter
Ronduit bitter is dat er totnogtoe geen enkel verbod is gekomen op een boevenclub als Uber, maar dat deze nog steeds maar min of meer gewoon door kan gaan met haar (hoewel ‘zijn’ hier wellicht beter op zijn plaats is) op zijn minst dubieuze activiteiten. Gisteren las ik op de NOS site dat er bij een inval in dit bedrijf op afstand alle computers en telefoons geblokkeerd konden worden. Interessante bedrijfsstrategie, die echter ook wel te denken geeft over de wettigheid van hun activiteiten. Ist doch völlig Uber geschnappt.

Boek
Meer columns zijn te vinden in mijn boekje ‘In stukken’. Het biedt een andere kijk op zaken dan over het algemeen gangbaar is. En wie zou daar soms niet bij gebaat zijn? En een flinke portie humor werkt ook behoorlijk relativerend. Lezen zou ik zeggen! Het is vooralsnog alleen direct te bestellen, door 12,50 over te maken op rekening NL69 INGB 0657432865, t.n.v. CB Rouweler. Graag onder vermelding van het adres waar het boekje naartoe gestuurd moet worden. Dan wordt het u toegestuurd…

Ed was in zijn jonge jaren directeur van een afkickcentrum, deed verschillende andere dingen, en was uiteindelijk uitvoerend directeur van een succesvol voedingssupplementen bedrijf, totdat hij in 2011 getroffen werd door een herseninfarct en gediagnosticeerd werd met een locked-in syndroom. Sindsdien is hij herstellende, revalideert veelal, houdt zich onledig met dit blog, en hield zich daarnaast de eerste jaren bezig met de vertaling van enkele boeken over een bepaalde natuurlijke aanpak van kanker, ontwikkeld door een Britse groep wetenschappers.
Posts created 138

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Related Posts

Begin typing your search term above and press enter to search. Press ESC to cancel.

Back To Top