Dominee Gremdaat

Billenknijpen

 

Dominee Gremdaat
Dominee Gremdaat

Ik heb zeeën van tijd nu ik niet meer werk vanwege mijn handicap. Ik speel vaak verschillende spelletjes tegen mensen op internet. Wat me opvalt, vooral als ik daar een potje schaak speel, maar ook wel onder mensen die ik tegenkom, dat men zich veelal specialiseert in het billenknijpen. Stel je voor dat er iets misgaat! lijkt het overheersende motto, het Leitmotiv. Een avontuurlijke zet en even iets zeggen of doen wat buiten de begaande paden ligt, lijkt uit den boze. Een echt spel is er volgens mij dan ook nooit echt gaande.

Pareren
Vroeger toen ik puberde was er een band, die heette Middle of the Road (ze maakten trouwens verschrikkelijke muziek, vond ik), en hun naam doet mij denken aan dit billenknijpen. De gulden middenweg; vooral bezig zijn met pareren en ellende uit de weg gaan, klappen opvangen en klappen voorkomen, in plaats van af en toe eens een goede dreun uitdelen en dan maar zien wat ervan komt.

Parijs
Ik weet nog dat ik zo’n veertig jaar geleden in een Parijse hoerenbuurt uit pure balorigheid eens de mannen die daar rondliepen (hoerenlopers, nam ik aan) ‘interviewde’ (ik hield gewoon mijn hand onder hun gezicht gebald alsof ik een microfoon vasthield en verder niets) en vroeg ze of ze iets gedaan hadden wat het de moeite waard maakte om hun te interviewen. Idioot? Zeker – maar ook best wel vrij spannend. Op een gegeven moment keek een geïnterviewde man mij samenzweerderig aan, bracht zijn gezicht vlakbij het mijne en zijn hand omhoog tot net onder mijn neus. Zijn ‘hand’ was een haak, á la Captain Hook. Ik schrok me helemaal de tering, ook al doordat het gebeurde volslagen onverwacht was, ik me ook enigszins betrapt voelde, etc. We dropen af naar een nabijgelegen café. Daar kwam ik weer bij zinnen maar ik herinner me ook nog dat alles om me heen super helder was – zelfs stralend helder – en ikzelf super alert, een beetje buiten mezelf. Juist omdát ik me was doodgeschrokken. Ik ben ook eens onterecht gearresteerd wat er eveneens toe leidde dat ik me helemaal de tering schrok. Maar in beide bovengenoemde gevallen schrok ik me wel klaarwakker! Helemaal uit mijn voortkabbelende, lekker veilige en gezapige comfort zone vandaan. Begrijpt u wel?

Japanse meisjes
Toen ik eens in Marokko op vakantie was, werd daar veel gebedeld. Tijdens mijn verblijf reisde ik een week rond met twee Japanse meisjes en stelde aan hun voor dat één van ons voor de rest van ons de bedelaars van het bord – afgehandeld – zou houden. Per dag zou er dan tien euro uitgedeeld kunnen worden – tien euro aan één bedelaar of tien eurocent aan honderd verschillende bedelaars – dat was aan diegene die er die dag verantwoordelijk voor zou zijn, maar hij of zij zou dan wel de overige bedelaars moeten ‘verwerken’, dus ook diegenen die die dag niets meer zouden krijgen (ze aanhoren – ook hun eventuele protesten – en ze afhandelen); ze te woord staan en wegsturen. Dit leverde prachtige taferelen op. Een van de Japanse meisjes werd helemaal ‘aan flarden gereten’ door een bende bedelende en op geld beluste kinderen (in Japan – volgens mij hebben ze het billenknijpen daar tussen haakjes tot een echte kunst verheven – is het niet gepast geld uit te delen aan de bedelende medemens, dus geven ze daar bijvoorbeeld balpennen, hetgeen hier dan ook gebeurde maar wat natuurlijk niet geaccepteerd werd). Haar vriendin sprong te hulp, riep de meute kleine piranhas tot de orde en liet ze gedisciplineerd in de rij staan als leerlingen voor een schooljuffrouw, alvorens zij de pennen distribueerde onder de jeugd. Heerlijke onzin! Maar wél avontuurlijk.

Afkickcentrum
Ik herinner me verder nog een avond in het afkickcentrum waar ik werkte – dat er twee mensen elkaar met een zware glazen asbak de hersens wilden inslaan. En dat ik toen tussenbeide sprong. Ik was bepaald geen held en zeker ook geen partij voor een schuimbekkende junk, maar in het algemeen (en ook in dit specifieke geval – dat overigens prima afliep) heb ik me wél altijd aangetrokken gevoeld tot de commotie die dit soort werk nu eenmaal oplevert. En zulks geschiedde dan ook (met grote regelmaat een ruime hoeveelheid niet van tevoren voorspelde commotie).

Advies
En daarom mijn volgende advies aan u (zonder overigens daarbij Dominee Gremdaat te willen imiteren, die zich ook in billenknijpen lijkt te hebben gespecialiseerd): doe eens iets raars af en toe, om goed wakker geschud te worden. Een goede voorjaarsschoonmaak.

Ed was in zijn jonge jaren directeur van een afkickcentrum, deed verschillende andere dingen, en was uiteindelijk uitvoerend directeur van een succesvol voedingssupplementen bedrijf, totdat hij in 2011 getroffen werd door een herseninfarct en gediagnosticeerd werd met een locked-in syndroom. Sindsdien is hij herstellende, revalideert veelal, houdt zich onledig met dit blog, en hield zich daarnaast de eerste jaren bezig met de vertaling van enkele boeken over een bepaalde natuurlijke aanpak van kanker, ontwikkeld door een Britse groep wetenschappers.
Posts created 138

4 thoughts on “Billenknijpen

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Related Posts

Begin typing your search term above and press enter to search. Press ESC to cancel.

Back To Top