In de VU

Blaastest (1)

Cystoscopie

In de VU
In de VU

Morgen moet ik naar het ziekenhuis. Voor een cystoscopie (sorry mannen; dit wordt vooral voor jullie geen leuk verhaal). Je weet wel als er een camerateam door je piemel (nou ja, nou vraag ik je) naar je blaas gaat om daar rond te neuzen. Voor een uitzending van ‘Heel Holland Huilt’. Ik vroeg nog om een volledige narcose – je weet wel, zoals vóór een operatie, ‘bam, weg’, (ik wil er het liefst niet bij zijn) – maar daar wilden ze niet aan. Aan volledige narcoses kleven blijkbaar (hoe kan dat nou??) nóg meer bezwaren. Ik moet er dus tóch (liefst wel zo verdoofd mogelijk) bij aanwezig zijn. Ik heb zelfs de dokter gebeld en met hem ‘onderhandeld’ over de mate waarin ik onder zeil wordt gebracht. Dat gaat mij echter dus nog niet ver genoeg. Ik ben geen held, dat hoort u wel. Maar ik heb er volgens mij wél uitgesleept wat er in zat.

Arena
Er zijn overigens geen kaarten voor te koop. Je weet wel, in de twijfelachtige Romeinse traditie van gladiatoren en de arena. Waarbij je mag joelen en juichen bij andermans ellende. En je ‘totale decadentie’ mag botvieren. Terwijl ik het leven laat, als het ware. Ik ben de volledige schaamte nog niet of niet meer voorbij. Terwijl ik mij toch dagelijks aan de meest onterende activiteiten moet blootgeven. Wat me trouwens niets meer doet, maar dat had u misschien al gemerkt, niet? Een afhankelijkheid tot het gaatje die volgens mij vooral gezonde mensen uiterst beschamend lijkt. Er zijn dus (al geruime tijd) vermoedens van blaasstenen. Omdat ik bijna uitsluitend in de rolstoel zit en niet of nauwelijks loop of beweeg. Stilstaand water, begrijpt u wel? En bovendien – in het ziekenhuis en revalidatiekliniek – stond voldoende drinken niet hoog op mijn prioriteitenlijst. Dat kan het volgens mij ook nog zijn (leken’wijsheid’).

Blaasstenen
We hebben natuurlijk van alles geprobeerd om de dokter ‘zijn handen thuis te laten houden’, maar het onvermijdelijke kwam toch steeds dichterbij. Maar het oorspronkelijke antwoord (wij: ‘wat moet er gebeuren?’ – zij: ‘we kunnen alleen opereren’), hebben we toch vrij grondig teniet gedaan. Met alternatieve geneeswijzen. Of op zijn minst hebben we dit geruime tijd, al langer dan een jaar, weten uit te stellen. Dan horen we in alle waarschijnlijkheid dus morgen, of er nog een operatie nodig is. Daar voel ik me dus wel weer goed over, over dat uitstel dus. Dokter, ken uw plaats. Als de eventuele blaasstenen niet te groot zijn, kunnen deze ook door het camerateam vergruisd worden. Voor een uitzending van ‘Heel Holland Klust’. En dan is een operatie misschien helemaal niet nodig. Dat hoop ik natuurlijk. Want ik hou niet van medisch ingrijpen, en al helemaal niet van invasief medisch ingrijpen. Het Engelse werkwoord ‘to invade’ zegt het al, dat betekent ‘binnendringen’, voelt u hem? Of denk aan een invasie van een leger, dan denk je ook al snel aan binnendringen. Maar ik denk nog niet aan D-day!

Proost
Ik hoop natuurlijk tegen beter weten in dat dit nog wordt afgeblazen (ha, ha), anders zie ik u in het volgend jaar bij (beter) leven en welzijn. Lekker blijven drinken, da’s goed voor de blaas! Proost!

Ed was in zijn jonge jaren directeur van een afkickcentrum, deed verschillende andere dingen, en was uiteindelijk uitvoerend directeur van een succesvol voedingssupplementen bedrijf, totdat hij in 2011 getroffen werd door een herseninfarct en gediagnosticeerd werd met een locked-in syndroom. Sindsdien is hij herstellende, revalideert veelal, houdt zich onledig met dit blog, en hield zich daarnaast de eerste jaren bezig met de vertaling van enkele boeken over een bepaalde natuurlijke aanpak van kanker, ontwikkeld door een Britse groep wetenschappers.
Posts created 138

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Related Posts

Begin typing your search term above and press enter to search. Press ESC to cancel.

Back To Top